Boiler en waterontharder

Een waterontharder stuurt het leidingwater door een vat met harskorrels. Die houden de kalk vast, het calcium en magnesium, en geven er natrium voor in de plaats. Na een tijd zit het hars vol. Dan spoelt de ontharder zichzelf met zout water, en kan hij opnieuw kalk opvangen. Daarom moet er af en toe zout bij.

Dat vermeldt je waterleverancier, meestal in Franse graden (°F). Aan de kust is dat bijvoorbeeld Farys of De Watergroep, afhankelijk van je gemeente. Hoe hoger het getal, hoe meer kalk.

Nee, dat is niet de bedoeling. We stellen de waterontharder zo in dat er een kleine restwaarde overblijft. Zo beschermt hij je leidingen en toestellen tegen kalk, zonder dat het water helemaal zonder kalk door je leidingen loopt.

Na de watermeter, op een plek met een afvoer en een stopcontact in de buurt, meestal in de kelder, de garage of de berging. Het water voor de buitenkraan hoeft niet per se onthard te worden. Dat bekijken we ter plaatse.

Een staaf in de boiler die langzaam wegroest in de plaats van de ketel van de boiler zelf. Is de anode op, dan begint de boiler zelf te roesten. Bij het ontkalken kijken we de anode na en vervangen we hem als dat nodig is.

Dat hangt af van hoe hard je water is en hoeveel water je gezin gebruikt. Een waterontharder spoelt zichzelf alleen als het hars vol kalk zit, dus bij meer verbruik gaat er ook meer zout door. Bij de plaatsing zeggen we hoe je kan zien wanneer er zout bij moet.

Dat hangt af van het aantal mensen in huis en van hoe jullie water gebruiken: veel douches na elkaar vragen meer dan een bad af en toe. Een elektrische boiler, een boiler op je ketel en een warmtepompboiler hebben elk hun eigen voor- en nadelen. We rekenen het na en leggen de keuze uit.

Een boiler die de warmte uit de lucht gebruikt om het water op te warmen, met veel minder stroom dan een gewone elektrische boiler. Voor een warmtepompboiler bestaat er in Vlaanderen een premie, zie Mijn VerbouwPremie voor de actuele voorwaarden.